Zelf Hitster kaarten maken: zo ontwerp je muziekkaarten
De kaartontwerper is het onderdeel van QRSong! waar mensen het langst in blijven hangen, meestal om de verkeerde redenen. Dus dit is wat er echt toe doet op een muziekkaart, en wat vooral versiering is.
De voorkant heeft één taak
De QR-code moet scannen, aan de overkant van een tafel, in slecht licht, vastgehouden door iemand die al iets gedronken heeft. Alles op de voorkant is daaraan ondergeschikt.
Met twee regels kom je al een heel eind. Houd de code donker op een lichte achtergrond, want licht op donker werkt op sommige telefoons en faalt op andere, en je ontdekt pas welke tijdens het feest. En laat de vrije zone met rust: de lege marge rond de code is onderdeel van de code. Die volzetten met een achtergrondafbeelding of logo is de meest voorkomende reden dat een kaart niet scant.
Een achtergrondafbeelding kan prima. Een drukke achtergrondafbeelding direct achter de code niet. Als je een foto wilt gebruiken, laat die dan achter de kaart liggen en houd een schoon vlak vrij waar de code komt.
Op de achterkant zit het spel
Op de achterkant staan de artiest, de titel en het jaar van uitgave. Dat is het antwoord, dat zichtbaar wordt als iemand de kaart omdraait. De enige echte ontwerpvraag is dus: kun je het op armlengte lezen, aan de overkant van een tafel?
Gebruik grotere letters dan je denkt. Het jaartal is waar mensen naar turen, en daar draait het hele tijdlijnspel om.
Waar personalisatie echt werkt
Je kunt op elke kaart je eigen bericht zetten, en dat is precies wat van een deck een cadeau maakt. Niet op alle honderd kaarten, maar op de vijf of zes die iets betekenen. Het nummer van een openingsdans met een zinnetje over die eerste dans op de achterkant voelt heel anders dan een standaard deck.
Hetzelfde geldt voor de achtergrond. Eén foto die je door het hele deck gebruikt voelt als een ontworpen set. Een andere foto op elke kaart voelt als een scrapbook, wat soms precies is wat je wilt, maar meestal niet.
De werkelijkheid van printen
Als je thuis print, moet je ontwerp je printer overleven. Check twee dingen op een testvel voordat je alles afdrukt:
Aflopend beeld. Alles wat tot aan de rand loopt, moet voorbij de snijlijn doorlopen. Anders zorgt een millimeter verschuiving al voor een wit randje aan één kant.
Donkere achtergronden. Een donker ontwerp dat helemaal tot de rand loopt, vreet inkt. Op ongecoat thuisprinterpapier wordt het vaak vlekkerig. Het maakt het ook lastiger om de QR-code goed te plaatsen. Lichtere ontwerpen zijn thuis vergevingsgezinder. Bewaar de dramatische donkere ontwerpen voor de gedrukte kaarten, die gelamineerd zijn en inkt goed vasthouden.
Begin met een preset
Er staan kant-en-klare achtergronden in de ontwerper. Als je daarmee begint en alleen de kleuren aanpast, heb je in vijf minuten een mooier deck dan wanneer je een uur vanaf nul begint. Je kunt afgewerkte voorbeelden bekijken op de voorbeeldenpagina.
Als het deck een cadeau is, kun je de cadeaudoos ook mee ontwerpen, inclusief een foto in het venster van de deksel, zodat de presentatie bij de kaarten past.
Klaar om er een te maken? Begin met een playlist.
Vragen die mensen hierover stellen
Kan ik mijn eigen foto's op de kaarten gebruiken?
Ja, als achtergrond op de voorkant. Je kunt ook een persoonlijk bericht toevoegen aan losse kaarten. Houd het gebied rond de QR-code vrij, want de vrije zone is onderdeel van wat de code scanbaar maakt.
Waarom scant mijn QR-code niet?
Bijna altijd door een van drie dingen: de code is te klein, de vrije zone eromheen is bedekt door beeld, of het contrast is te laag. Een donkere code op een lichte achtergrond, van 2 cm of groter, lost bijna elk geval op.
Kan ik op elke kaart een ander ontwerp zetten?
Dat kan, maar meestal ziet het er beter uit als je dat niet doet. Eén achtergrond door het hele deck voelt als een ontworpen set. Een andere achtergrond per kaart voelt als een scrapbook. Persoonlijke berichten op een handvol betekenisvolle kaarten werken het best.
Moet ik überhaupt iets ontwerpen?
Nee. Er zijn presets, en een deck met een presetachtergrond en de standaardindeling ziet er gewoon goed uit. De ontwerper is er voor als je hem wilt gebruiken, niet als stap waar je doorheen moet.
Wat staat er op de achterkant?
Artiest, titel en jaar van uitgave. Houd vooral het jaartal groot, want daar draait het tijdlijnspel om en dat is waar mensen naar turen aan de overkant van de tafel.
